muziekIk
speel vanaf mijn 18e jaar
basgitaar in bandjes in de meest
uiteenlopende genres: van New
Wave tot symfonisch, van ska tot
soul, van country tot rock &
roll. Naast de basgitaar speel ik
een boel een beetje, m.a.w. een
tikje gitaar, een vleugje
toetsen, een snufje drums, wat
blokfluit, mandoline en
mondharmonica. Ik heb als
autodidakt een aardig niveau
bereikt dat mij in de meest
uiteenlopende bands heeft
gebracht. Daarnaast schrijf ik
zelf nummers die ik arrangeer en
opneem in m'n thuisstudiootje.
Hier een greep er uit.
eigen werk
In
m'n tuinstudiootje werk ik aan eigen
muziek. Alle instrumenten staan heerlijk
onder handbereik; piano, versterkers,
gitaren, keyboard, drums, etc. Gestaag
werk ik aan een eerste CD met eigen werk.
De leadvocals worden om beurten door
anderen verzorgd (ik ben niet zo'n
solozanger). En af en toe zijn er
bijdragen door gastmuzikanten.
Het eerste liedje, "This
is just a song",
was mijn primeur op de drums. De lead- en
backing vocals zijn van mijn dochter
Fanny. Het intro en outro koortje zijn
mijn andere dochters Pauline en Esther.
En Esther speelt ook de altsax. Een kort
ongecompliceerd vrolijk niemendalletje.
Vervolgens enkele andere nummers van eigen hand.
De opnames maakte ik samen met Janneke van Heeswijk. Ik speel bas, gitaren, toetsen
en backing vocals, Janneke speelt drums,
toetsen, gitaren en leadvocal.
"Time
alone" schreef
ik in 2002 op een korte vakantie in
Tsjechië. Het heeft een ontegenzeggelijk
Beatlelesque arrangement gekregen. De
vioolpartijen zijn door m'n dochter Fanny
ingespeeld. "Can't get
him" is een
heel oud nummer van me uit de tijd van
Key Largo (zie verder op deze pagina).
Het gaat over een onbeantwoorde liefde
uit die tijd. Op deze opname wordt het vanuit vrouwelijk perspectief gezongen. Van "Until it's
over" is
de muziek van Janneke, de tekst grotendeels van mij. Ook hier weer Fanny op viool. "Could I
wish" is een
nummer van Janneke. Ik speel hier diverse
intrumenten, o.a. leadgitaar, gewone en fretloze bas en mandoline.
Met een aantal goede
vrienden en vriendinnen, afkomstig uit onderstaande Mal Evans Memorial Band en Macca, is in 2009 een nieuwe Beatles tribute band ontstaan. In februari 2010 kwamen we met een demo van 3 nummers naar buiten, semi-live opgenomen in mijn tuinstudiootje. Je hoort Marcel van der Linden in the lead op Back in the USSR en I Feel Fine, en onze drumster Tessa Boomkamp in Don't let me down. We zijn te boeken voor feesten, evenementen en theater. Bezoek dus snel onze fraaie website.
Ruim twee jaar
speelde ik in deze voortreffelijke
Beatles Tribute band. Hoogtepunten: 2
jaar achtereen een week in Liverpool, met
o.m. optredens in de roemruchte Cavern
Club (foto), een festival in Minsk,
Wit-Rusland, voor 10.000 mensen in de
zomer van 2007, CD-release The Beatles in
het Nederlands op het fonoslabel en een
live-optreden in het TV-programma
"De wereld draait door". Klik
hier rechts voor een extra pagina met
clips en foto's.
Macca was een kort
leven beschoren maar legde wel de basis
voor de bovengenoemde band Love and Mersey.
Met Kris Pels, Tessa Boomkamp, Janneke
van Heeswijk en Dési Rovers werd er een
spannende doorsnee van het repertoire van
Paul McCartney (en ook wel van z'n maatje
John L.) in semi-akoestische bezetting
gespeeld. We namen een paar demo's in
Tessa's studio op waarvan je er hier een
paar kunt horen. Hoogtepunt van Macca was
een optreden tijdens de Beatles Unlimited
Fanclubdag 2008.
Come together
Heart of the country
Daytripper
Dalâl Marouf Band
Dalâl Marouf is een
singer/songwriter, in Nederland
opgegroeid uit een Nederlandse moeder en
Algerijnse vader. Na vele jaren in
coverbands te hebben gespeeld, was het
een verademing om aan eigen arrangementen
(dus ook eigen partijen) te werken. In
2003 namen we een album op. Optredens
varieerden van live-gigs voor AT5, Radio
Noord-Holland, TROS Radio 2 tot en met
Museumplein op 5 mei, Vondelpark, Winston
Kingdom en de Heren van Amstel. Bij
Dalâl leerde ik m'n goede vriendin Kris
Pels kennen met wie ik nog steeds muziek
maak. Klik hier rechts voor een extra
pagina met clips en foto's.
In 2002 werkte ik
bij de NCRV samen met Joris Linssen aan
een nieuw programma onder de titel 'Brok
in de keel'. Joris en ik schreven samen
de tune en de underscores. De tekst van
de leader was van hem, de muziek schreven
we samen. We namen de muziek op in Studio
Groenland van Hans Ravestein in Bussum.
Hans speelde zelf de drums, een vriend
van Joris speelde elektrische gitaar,
Joris de zang en ik bas, akoestische
gitaar en hammond.
Leader 'Brok in de keel'
Leader zonder zang
Underscore 1
Underscore 2
Johnny B. & the
Floorshow
Rond de
milleniumwisseling speelde ik een tijdje
bij dit kwartet; Johnny Breuring - zang,
Leon de Kroes - gitaar, Hans Weijergang -
drums en ik op bas. Het repertoire
bestond uit veel werk van Herman Brood,
Willy DeVille, Elvis en zelfs een
verdwaalde cover van The Osmonds (zie
audiobestanden hiernaast). Het was een
genoegen om met Leon en Hans te
improviseren op de ellenlange New Orleans
grooves.
Rubber Necking
Who shot the lala
Down by the lazy river
O.J.Krentenband
Midden jaren '90
bestond niet al te lange tijd deze band
met, nu ik er op terugkijk, deze flauwe
naam. Met een dubbele knipoog; enerzijds
stond het voor Ouwe Jongens Krentenbrood
en anderzijds wijst het op de in die tijd
bijna eeuwigdurende rechtzaak tegen
O.J.Simpson. De band bestond uit Michiel
Buchel (zang), Toon Schutijzer (toetsen),
Roel Weggemans (gitaar), Marcel Lee
(drums), Lex (?) (sax) en ik op bas.
Ik schreef dit nummer Strepen.
De tekst gaat over de randjes tussen de
straatstenen. Die veranderen voor je ogen
in strepen als je er overheen fietst.
Trouwens mooie solo van Roel.
Strepen
Mr. Groove & the
city soulband
Een verrukkelijke
soul- en funkband met 5 blazers en drie
zangeressen. Midden jaren '80 waren de
hoogtijdagen, met repertoire van James
Brown, Otis Redding, Aretha Franklin, The
Blues Brothers, etc. Vaste plek was
maandelijks De Stip, inmiddels verdwenen,
naast De Kroeg op de Lijnbaansgracht. Mr.
Groove was Arnold Sturm die een imposante
show neerzette met zijn rauwe stem.
Gitarist was Roel Weggemans, waarmee ik
door de jaren heen in vele bandjes zat.
Je kunt hier drie nummers beluisteren,
opgenomen in de inmiddels afgebroken
Polderweg Studio's in Amsterdam, op 31
januari en 1 februari 1987.
Ain't that a groove
Show me
Never like this before
Kerstfeest met Wim,
Jan & Rabo
Onder het motto
" in plaats van kaarten"
verschenen van 1982 t/m 1990 met zekere
regelmaat cassettebandjes met de titel
"Kerstfeest met Jan, Wim en
Rabo". Afzenders waren naast mij
mijn trouwe vrienden Rabo Snellenberg en
Wim Bakker. Ondanks herhaalde verzoekjes
van de liefhebbers, die zich geen
kerstmis zonder "hét
kerstbandje" konden voorstellen,
bleef het vele jaren stil. Uiteindelijk
hebben we de meest markante opnamen op
een website gezet, al weer jaren geleden,
in lage kwaliteit. We hebben nog steeds
goede voornemens nieuw kerstmateriaal op
te nemen en de website te vernieuwen. Het
waren trouwens niet louter kerstliedjes
zoals uit deze drie liedjes van mijn hand
mag blijken.
Midden jaren '80
stopte ik m'n ziel en zaligheid in deze
fijne band, waarvoor ik veel nummers
schreef. Line-up: Zang: Bert Vooys,
gitaar: Roel Weggemans, drums: Marcel
Lee, toetsen: op enig moment Edwin
Gitsels en Toon Schutijzer, maar
uiteindelijk en hoofdzakelijk Ton
Schrijvershof. En ik op bas. Helaas heb
ik weinig opnames bewaard. Hier een paar
liedjes van een verrot cassettebandje:
Loose looks best (Vooys/Hovers), Watcha
doing (Hovers) en Basement band
(Vooys/Hovers).
Loose looks best
Watcha doing
Basement band
The Anklets
Voorjaar 1984
ontstond voor de lol deze 'barbershop'
vrienden-gelegenheidsformatie met Bert
Vooys, Wessel Breukelaar, Roel Weggemans,
Wim Bakker, Rabo Snellenberg en mijzelf.
Er vond slechts één optreden plaats in
Uilenstede op 24 mei 1984. Bijgaand een
repetitieopname met mondelinge inleiding
door mijn goede vriend (sinds 1975) Wim
Bakker.
Only sixteen
Face it!
Voor die tijd (rond
1982/1983) goede new wave band met eigen
repertoire. De bezetting bestond uit
Patrick van Weerdenburg (zang), Ron
Peereboom Voller (gitaar), Marcel
Peereboom Voller (drums) en ik op bas.
Behalve ik werkten alle anderen toen, en
nu nog steeds, bij De Telegraaf. Manager
was bijzonder genoeg een nog jonge Peter
R. de Vries. We maakten een goede demo
met 7 nummers binnen een dag in mei 1983
bij Stichting Pop en startten met de
opname van een single in de Wisseloord
Studio's. Helaas ging de maatschappij die
het financierde failliet. En zo kwam er
een voortijdig einde aan een heel goed
bandje. De muziek van Young
girl is van mijn
hand. De rest werd door de andere heren
geschreven.
Young girl
Eileen's welcome
I'll have to stay free
Stand by me
Going crazy
Beau Chumps (2)
In In 1982 kreeg
Beau Chumps een tweede leven. Wim Bakker
en ik stapten eigenlijk uit de oude Beau
Chumps over in een bestaande band met een
aantla goede vrienden. Margot Gitsels
ging zingen, haar broer Edwin speelde
toetsen en schreef een groot deel van de
nummers, Rabo Snellenberg op gitaar en
Marcel Lee op drums. En ook het
repertoire werd samengevoegd.
Hier kun je drie liedjes beluisteren die
we op 2 mei 1982 met een oude Sony
stereo-taperecorder in een keldertje
opnamen. Circles
en Clubsy
zijn van Edwin's hand. Ik schreef het
andere liedje The
phantom strikes again.
Circles
The phantom strikes again
Clubsy
Beau Chumps (1)
Beau Chumps heeft
het eind jaren '70 / begin jaren '80 in
verschillende bezettingen redelijk lang
volgehouden. Vaste kern bestond uit Wim
Bakker op gitaar, Jur Snijder op drums en
ik op bas. De markantste periode was met
Marjan Luif als zangeres. Marjan zette
destijds haar eerste schreden in het
theater en op de radio en werd later
bekend als Mevrouw Ten Kate, De
Groentevrouw en haar rollen in Koefnoen.
Later maakte de band een doorstart (zie
hier boven). Hier een paar obscure
repetitieopnames met Marjan als
vocaliste. Allereerst een Beatles-cover
in modieuze ska (1980!!), een onzinliedje
van mij over Winston Churchill als
marketeer en als derde een nummer
geschreven door Marjan Luif.
I'll get you
Mr.Churchill
Can I hide
Montesquieu Deux
Het eerste bandje
waar ik in speelde. Het rammelde aan alle
kanten, er waren nog geen stemapparaatjes
en het had nog studentikose pretenties
ook. Liedjes waren semi-cabaretesque
Nederlandstalig. Er werd gerepeteerd in
een houten verenigingsgebouwtje in
Bovenkerk, dat VOKA heette (Voor Onze
Kinderen Alles). Bezetting: Adri
Cornelissen (gitaar/zang), Dick Meiaard
(zang), Wolter Wolthers (drums), Wim
Bakker (gitaar) en ik op bas. Dit liedje
is opgenomen in de oefenruimte in 1977.
Ik ben op weg
Klik op HOME om terug te
keren naar de beginpagina.
Op alle inhoud van het webdomein van Jan Hovers
rust auteursrecht. Overname van informatie (tekst, muziekfiles
en afbeeldingen) is uitsluitend toegestaan na
voorafgaande schriftelijke toestemming van de
rechthebbende.
Voor vragen over copyright en het
gebruik van de informatie op deze site kunt u
contact opnemen met jan@hovers.nl.
